roosDe koffieochtend op 6 juni vloog voorbij. Alles stond in het teken van de roos: liederen, gedichten en we maakten een prachtig klein boeketje met rozen voor op de tafel.
We luisterden en zongen mee met een lied dat Herman Verbeek heeft geschreven naar aanleiding van een krantenbericht over vandalen die in een nacht in het centrum van Groningen een rozenperk hadden vernield.
De rozen in de tuin in de stad worden het symbool voor de mensen die er wonen. En de stad is wel de hele wereld. En wie de rozen afsnijdt, snijdt de mensen in hun ziel, snijdt ze af van elkaar, snijdt ze af van de aarde. Dan is er troostherstel nodig. En een tuinman die de gewonde rozen verbindt en de wonden weer geneest. Maar ook: de rozen met elkaar verbindt tot een veelkleurige bos bloemen. En ook: de rozen weer verbindt met de tuin, de aarde, de stad. Wie die tuinman is? Misschien de tuinman van wie verhaald wordt hoe hij voor de mens een tuin aanlegde in Eden. Misschien de man van wie Maria Magdalena dacht dat hij de tuinman was. Maar het lied gaat verder: misschien moet ik het wel zijn – en jij met mij. Ieder met zijn eigen gaven om daarmee allen van dienst te zijn. We moeten niet voortdurend naar de hemel opzien en het daar van verwachten. We kunnen ons op die manier niet van onze verantwoordelijkheid ontdoen. Als wij van de aarde een woestijn maken, door onze hebzucht, dan komt er geen god om de tuin weer in orde te maken. Wij zijn dan mislukt." (Interview met Herman Verbeek in Dagblad van het Noorden 19-3-2006)

https://kerkliedwiki.nl/Ik_weet_een_tuin

Ik weet een tuin waar duizend rozen
rood, geel en wit te bloeien staan.
Ik weet een stad waar duizend namen,
werk, vloek en dans de markt om gaan.

Ik weet een tuin waar duizend rozen
geduldig stil de dag doorstaan.
Ik weet een stad waar duizend namen
vasthoudend om elkander gaan

Ik weet een tuin waar duizend rozen
‘s nachts door een schoen worden vernield.
Ik weet een stad waar duizend namen
‘s nachts door een mes worden ontzield.

Ik weet een tuin waar elke morgen
de tuinman roos voor roos verbindt.
Ik weet een stad waar wie weet jij nog
dag in dag uit aan troost begint.

Ik bid dat nu een mens de moed heeft
nog deze nacht op zoek te gaan.
Ik bid dat nu een mens zal wijzen
naar die het ons heeft aangedaan.

om tuinstad en haar rozennamen
moet ik die mens wel zijn misschien.
Als ik vannacht nog thuis zal keren,
ik vrees dat ik mezelf zal zien

Ik weet een tuin waar morgenvroeg al
de tuinman roos voor roos verbindt.
Ik weet een stad waar wie weet jij nog
met mij het troostherstel begint.

Met dank aan Afie Nicolay die alles had voorbereid en aan Jetty Mulder die voor lekkere koffie en thee zorgde.
De volgende keer, 4 juli, gaan we jeugdherinneringen ophalen. Wilt u dan een jeugdfoto meenemen waar u herkenbaar opstaat? We proberen elkaar te herkennen in die foto’s.

Agenda

Zoeken

Taizé - Dagtekst

18 juni 2019

  • ma. 17 juni
    Antwoord mij als ik roep, God die mij recht doet. U geeft mij ruimte als ik belaagd word. (Ps 4)