Stille Zaterdag.
De bloemen die op Goede Vrijdag bij het kruis van het liturgisch bloemstuk gelegd waren, lagen in een mand bij de ingang van de Algemene begraafplaats aan de Heerdweg, op ons te wachten. In een kleine groep zijn we langs de graven gelopen van jonge mensen en op hoge leeftijd, van vaders, moeders, opa’s en oma’s, baby’s, kinderen. Allemaal met een eigen verhaal.

Van de mand met bloemen wordt regelmatig een neergelegd, de naam genoemd met de woorden:
”We gedenken en geloven dat je mag leven ook al ben je gestorven.
Want als wij delen in Jezus’ dood dan mogen we ook delen in zijn opstanding”.

Dit samenzijn hebben we staande in een kring afgesloten met het Onze Vader.

Dit was de 1e keer, dat er op deze manier vanuit de Protestantse gemeente, aan de Stille Zaterdag een diepere betekenis werd gegeven.

20190420 bloemen

 

Agenda

Taizé - Dagtekst

  • di. 23 juli
    De Heer zegt tot zijn volk: Ik weet nog hoe je me liefhad in je jeugd, hoe je van me hield en me volgde door de woestijn. (Jr 2:1-13)